• Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
Stowarzyszenie Gier Planszowych Gambit
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje
  • Kontakt
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Szukaj
  • Menu Menu
Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Pokolenia

2 października 2013/2 komentarze/w Recenzja/Autor Marcin Korzeniecki

Wakacje się skończyły, a w Gliwickim Młodzieżowym Domu Kultury zmiany, zmiany, zmiany. Odebrano nam ukochaną piwnicę – miejsce ciepłe, przytulne, z lekka tylko zalatujące stęchlizną (ale to sprawka grzybów z Yuggoth kryjących się pod umywalką). W zamian otrzymaliśmy salę na ostatnim piętrze. Normalnie jak przeprowadzka z piekiełka do raju. Niestety raj musimy dzielić z kołem plastycznym, dlatego obok gier stoją sztalugi, farby i różnej maści akcesoria malarskie. Ważne, że jest jasno, są duże stoły i regały na gry. I święty spokój. Więcej wymagań nie mamy.

Rozłożyłem na stole Pokolenia i rozpocząłem od klimatycznego wprowadzenia.

– To jest gra o umieraniu, dlatego nie przyzwyczajajcie się do swoich meepli, bo i tak pójdą do piachu. Tyle odnośnie klimatu, reszta – przyjemne euro. Zbieracie zasoby, wykonujecie akcje, trzaskacie punkty. Interakcji negatywnej tyle co kot napłakał, blokowania nie ma, można sobie podbierać zasoby i ewentualnie ogłosić dzień targowy w najmniej odpowiednim dla współgraczy momencie.

– Romantyk normalnie – z przekąsem wtrącił Leszek. – Mickiewicz prawie. Jeszcze nam trochę tak poopowiadaj i się tu popłaczemy ze wzruszenia. A nie można inaczej? Prowadzicie członków rodu, by pracując w trudzie i znoju zapisali się w kronice gminy. Mogą szkolić się na rzemieślników, zająć intratne miejsca w radzie gminy, oddać się posłudze kościoła, handlować, czy ruszyć w świat szukać szczęścia i wiedzy.

– Czyli zbieracie zasoby, wykonujecie akcje i trzaskacie punkty. – Podsumowałem. – I meeple wam umierają. Rozumiecie, presja czasu. Życie nie pieści.

Pokolenia reprezentują klasyczny przykład german games, jak amerykanie ochrzcili euro gry. Na planszy ładnie wymalowano wioskę, gdzie w poszczególnych budynkach gracze mogą wykonywać różne akcje. Z początkiem tury przy każdej lokacji pojawiają się losowo kostki zasobów. Decyzja gracza jest pozornie prosta: wybrać budynek, zdjąć jedną kostkę dowolnego zasobu, następnie uruchomić akcję z budynku (w większości nieobowiązkowe). Oczywiście, do uruchomienia akcji niezbędne są kostki zasobów. I tak tworzymy łańcuszek powiązań. Wezmę kostkę stąd, wykorzystam ją gdzie indziej, przy okazji zgarniając kolejny zasób, który przyda się do uruchomienia innej akcji. I tak dalej i tak dalej. Fenomen gry polega na wprowadzeniu alternatywnej formy zapłaty za akcje. A jest nią czas. W naszej rodzinie pojawiają się nowi członkowie (dzięki specjalnej akcji). Zamiast zużywać zasoby można poświęcić punkty czasu naszej rodziny. Kiedy zużyjemy odpowiednią ich ilość jeden z najstarszych członków rodu umiera. Jeśli znajdzie się dla niego miejsce honorowe – zapisze się w kronice gminy, inaczej zostanie pochowany w bezimiennym grobie. Gra posiada kilka mechanizmów zmuszających graczy do zużycia czasu. W ten prosty sposób cykl życia został odwzorowany na planszy.

Tymczasem Marek postanowił wysłać jednego ze swoich meepli na naukę rzemiosła, następnie świeżo upieczony rzemieślnik zrobił wóz. Czas leciał nieubłaganie. Nim tura dobiegła końca Marek musiał jednego ze swoich wysłać na wakacje do św. Piotra. Wybrał  rzemieślnika.

– Biedny chłopina, zdążył się wyuczyć zawodu, sklepał jeden wóz i już do ziemi – Marek strzelił mowę pożegnalną, że hej.

– Jaki z tego wniosek? – zapytał Leszek. – Bezrobotni żyją dłużej.

– A mógłbym wybrać tego gościa – Marek podniósł meepla ze swojej puli przyszłych pokoleń.

– On się jeszcze nie narodził – uśmiałem się. – A już go chcesz załatwić?

– Słyszałeś – wtrącił Leszek – że aborcja jest karalna?

Pokolenia są ze wszech miar grą familijną. Nie raz słyszałem pytanie: czy zablokuję jakoś przeciwnika? Czy mogę wysłać nogami do przodu innego gościa, niekoniecznie z mojej familii? Czy mogę coś zabrać pozostałym graczom? Odpowiedź zawsze ta sama – nie. Gra rodzinna. Wszyscy mogą ruszyć w podróż i otrzymają te same przywileje. Wszyscy mogą szkolić rzemieślników, mogą zostać mnichami, czy osiąść w radzie gminy na podobnych stanowiskach. Jedyne elementy interakcji kryją się w zbieraniu zasobów i ogłaszaniu dnia targowego. Targ otwierany jest raz na turę i można to zrobić wtedy, kiedy pozostali gracze nie zdążyli jeszcze zgromadzić dóbr, które dałoby się przehandlować. Patrzą wtedy żałośnie, jak wybieramy klientów. Targ to taki mały element pocieszenia dla tych co lubią innym na złość zrobić.

Tym razem Leszek musiał wyeliminować jednego ze swoich podopiecznych. Jako, że specjalnie się z meeplami nie pieścił, wybrał biedaka, który ruszył w świat rozsławić dobre imię swego rodu. Podróżnik, jako, że nie było już zaszczytnych miejsc w kronice, wylądował w grobie poza terenem wioski. Wywiązała się przy tym ciekawa dyskusja.

– Jakie to życiowe – zaczął Marek. – Ruszył w świat, w drugim mieście złapał gruźlicę i wrócił do domu w worku.

– I wylądował od razu za murami wioski – dodałem. – A do grobu pewnie mu dorzucili ze dwa worki wapna, żeby zaraza się nie roznosiła.

– A gdzie reszta twoich ludzi? – zapytał Leszka Marek. – Na planszy ich nie widać, pochowali się ze strachu, bo co rundę jakiś schodzi.

Na co Leszek filozoficznie

– Rachu ciachu i do piachu… Takie życie.

Pokolenia, (Village w oryginale) zdobyło nagrodę Kennerspiel des Jahres 2012 roku (gra roku dla zaawansowanych graczy). Czy słusznie? Nasi zachodni sąsiedzi trochę inaczej postrzegają skalę ciężkości gier. Gry zaawansowane dla Niemców to nadal familijne tytuły, ale takie, gdzie potrzeba dwóch, trzech rozgrywek, by zauważyć wszystkie powiązania, możliwości i ich konsekwencje. Myślę, że tytuł należał się grze jak najbardziej. Inka i Markus Brand zawarli w swojej grze wszystko z czego słyną german games, czyli schludne zasady, względnie kontrolowaną losowość i śladowe ilości negatywnej interakcji. Jednocześnie autorzy dodali szczyptę… tego czegoś. Specyficznej przyprawy. W Pokoleniach rzeczywiście czuć przemijający czas, chociaż jeśli przymknie się oko na otoczkę fabularną zostają mechanizmy dobrze znane fanom euro.

Zdjęcia pochodzą z serwisu boardgamegeek.com

 

  • Ocena 8/10

    solidna gra. Oceniam Pokolenia w kategorii gier rodzinnych, bo w moim przeświadczeniu przeciętna polska rodzina przy drugiej rozgrywce już powinna swobodnie się bawić wiedząc co jak działa. Jest klasyka w mechanice i pewna delikatna refleksja przy zgłębianiu tematu. Chociaż, jak pokazują przykłady powyżej refleksje można mieć różne… Weterani euro zagrają sporadycznie, ale raczej wrócą do ulubionych tytułów.

https://gambitgliwice.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/87/2013/10/okładka.jpg 500 497 Marcin Korzeniecki http://gambitgliwice.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/87/2019/04/sgp-gambit-liwice-logo.png Marcin Korzeniecki2013-10-02 16:40:002021-01-16 19:47:06Pokolenia
http://bit.ly/SGPGambit%20http://gambitgliwice.znadplanszy.pl/kontakt/

Stowarzyszenie Gambit
zrzesza pasjonatów gier planszowych. Spotykamy się co środę w sali 33 przy ul. Barlickiego 3 w Gliwicach (od 17.00 do 21.00). Mamy stale rosnący zbiór gier, zapraszamy każdego. Wstęp wolny.

Stowarzyszenie Gier Planszowych Gambit
Obserwuj na Instagramie

NAJNOWSZE WPISY

  • Kohaku23 listopada 2022 - 11:09
  • Planszowa Gra Roku 20221 listopada 2022 - 11:48
  • Gra na wakacje24 lipca 2022 - 23:21
  • Carcassonne dla dwojga – czyli po co komu Zamek?15 lipca 2022 - 13:17
  • Epic: Pojedynek9 lipca 2022 - 16:42
  • Santiago11 czerwca 2022 - 09:19
  • Gry cyfrowe vs planszówki5 czerwca 2022 - 20:29
  • Dikti25 maja 2022 - 16:34
  • Tajemnicze podziemia18 maja 2022 - 00:21
  • Czy warto wskrzeszać stare gry?13 maja 2022 - 14:31

Kategorie

  • Blog
  • Felietony
  • film
  • Gambit Kids
  • graj i oglądaj
  • polecanki
  • Recenzja
  • Top 3
  • Wywiad
  • Zapowiedzi

Pages

  • Kontakt
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje

Archiwa

  • listopad 2022 (2)
  • lipiec 2022 (3)
  • czerwiec 2022 (2)
  • maj 2022 (4)
  • kwiecień 2022 (2)
  • marzec 2022 (2)
  • luty 2022 (1)
  • styczeń 2022 (4)
  • grudzień 2021 (2)
  • listopad 2021 (2)
  • październik 2021 (3)
  • wrzesień 2021 (3)
  • sierpień 2021 (2)
  • lipiec 2021 (3)
  • czerwiec 2021 (3)
  • maj 2021 (4)
  • kwiecień 2021 (3)
  • marzec 2021 (2)
  • luty 2021 (3)
  • styczeń 2021 (4)
  • grudzień 2020 (3)
  • listopad 2020 (4)
  • październik 2020 (2)
  • wrzesień 2020 (3)
  • sierpień 2020 (3)
  • lipiec 2020 (4)
  • czerwiec 2020 (5)
  • maj 2020 (7)
  • kwiecień 2020 (8)
  • marzec 2020 (5)
  • luty 2020 (3)
  • styczeń 2020 (1)
  • grudzień 2019 (3)
  • listopad 2019 (2)
  • październik 2019 (4)
  • wrzesień 2019 (1)
  • lipiec 2019 (2)
  • czerwiec 2019 (4)
  • maj 2019 (4)
  • grudzień 2015 (1)
  • wrzesień 2015 (2)
  • sierpień 2015 (2)
  • lipiec 2015 (1)
  • czerwiec 2015 (1)
  • maj 2015 (1)
  • kwiecień 2015 (1)
  • marzec 2015 (2)
  • luty 2014 (1)
  • grudzień 2013 (1)
  • październik 2013 (1)
  • wrzesień 2013 (1)
  • sierpień 2013 (3)
RSS Feed Logo RSS Feed Logo Subscribeto RSS Feed

ZnadPlanszy.pl

  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
© Copyright - Stowarzyszenie Gier Planszowych Gambit | ZnadPlanszy.pl
© 2013 ZnadPlanszy.pl Wszystkie prawa zastrzeżone | Serwis stworzony przez T&Y Board Solution - Enfold Theme by Kriesi
  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
Link to: Terra Mystica Link to: Terra Mystica Terra Mystica Link to: Brugia Link to: Brugia Brugia
Scroll to top Scroll to top Scroll to top